Co w muzyce ludowej inspirowało Chopina?
Jak sam kompozytor i jego utwory inspirowały muzyków z całego świata?
Na te pytania znajdą odpowiedź goście wystawy „Zakochany Chopin. Inspiracje mazowieckie.”
Treści prezentowane na wystawie zostały zamknięte w futurystyczną formę projektu młodych designerów: Grzegorza Wacławka, Marcina Mostafy i Natalii Paszkowskiej.
Kurator wystawy: dr Adam Czyżewski
Scenariusz wystawy: dr Maria Pomianowska
Konsultacja naukowa: dr hab. Ewa Dahlig-Turek
Oprawa plastyczna wystawy: Grzegorz Wacławek, Marcin Mostafa, Natalia Paszkowska
Fryderyk Chopin, wybitny artysta, bywalec europejskich salonów, jak wielu innych XIX-wiecznych kompozytorów szukał inspiracji u Bacha, Mozarta, Händla czy van Beethovena. To, co wyróżniało go spośród rzeszy znakomitych twórców muzyki, to niespotykana wrażliwość na elementy życia codziennego w jego najprostszych przejawach. Chopin zwracał uwagę na to, co banalne i pierwotne w swej naturze. Wielu mu współczesnych z pewnością postrzegało w ten sposób muzykę ludową, graną na wiejskich weselach czy zabawach. Dla Chopina melodie, których miał okazję słuchać choćby podczas wakacji w mazowieckiej Szafarni, były czymś świeżym, zachwycającym, a przede wszystkim prawdziwym. Z zainteresowaniem przysłuchiwał się tradycyjnym śpiewom i muzykowaniu ludowych kapel. Fascynacja ta znalazła swoje odzwierciedlenie w wielu jego kompozycjach, dzięki czemu styl i brzmienie Chopina stały się rozpoznawalne na całym świecie.
Celem prezentowanej w Państwowym Muzeum Etnograficznym wystawy jest pokazanie powiązań, istniejących pomiędzy tradycją ludową a muzyką Fryderyka Chopina, oraz inspirowanej dziełami kompozytora twórczości z całego świata. Adam Czyżewski, autor koncepcji wystawy i jej kurator, zaprosił do współpracy nad projektem wybitnych specjalistów z Instytutu Sztuki PAN, w tym Ewę Dahlig, a także Marię Pomianowską, liderkę Zespołu Polskiego, kompozytorkę i multiinstrumentalistkę, popularyzującą muzykę Chopina poza granicami kraju. Na wystawie zostaną zaprezentowane tradycyjne instrumenty na jakich grano na wsi mazowieckiej za czasów Chopina. Część z nich, jak cymbały, basy czy dud, jest nadal obecna w instrumentarium ludowym, inne, jak suka biłgorajska i mielecka oraz fidel płocka, nie zachowały się do naszych czasów. Na wystawie zaprezentowane będą ich rekonstrukcje wykonane czy to na podstawie dokumentacji ikonograficznej, czy też na podstawie znalezisk archeologicznych.
Ważną część ekspozycji stanowić będą fonogramy prezentujące muzyczne portrety wykonawców z terenu Mazowsza, którzy ucząc się gry ze słuchu od swych mistrzów, powtarzali repertuar obecny na wiejskich zabawach od dziesiątków lat. Prezentowane na wystawie archiwalne nagrania pochodzą ze Zbiorów Fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Historia kolekcji nagrań dźwiękowych polskiej muzyki tradycyjnej sięga dwudziestolecia międzywojennego, jednak większość nagrań pochodzących z tego okresu została zniszczona podczas drugiej wojny światowej. Po r. 1945, dzięki działalności Jadwigi i Mariana Sobieskich, zaczęto szybko odbudowywać zbiory. W latach 1950-1954, podczas Akcji Zbierania Folkloru Muzycznego, nagrano 46 tys. fonogramów. Na podstawie transkrypcji nagrań powstały i wciąż powstają liczne wydawnictwa płytowe, zawierające źródłowy materiał pochodzący ze Zbiorów Fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Jedna z płyt, Te skrzypce pamiętają czasy Chopina, została przygotowana z okazji wystawy prezentowanej w Państwowym Muzeum Etnograficznym. Dzięki archiwalnym nagraniom muzyków urodzonych w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku będzie można poznać klimat dźwiękowy epoki, w której żył Fryderyk Chopin.
Inspiracje mazowieckie nie ogranicza się jednak do prezentacji kultury regionu, w którym wychował się kompozytor. Zadaniem ekspozycji jest także pokazanie tego w jaki sposób twórczość Chopina inspiruje muzyków pochodzących z odległych zakątków świata. Dlatego też podczas zwiedzania będzie można usłyszeć nagrania będące swoistą mieszanką dobrze znanych nam dźwięków z odległymi dla nas tradycjami muzycznymi. Dodatkową atrakcję stanowi prezentacja egzotycznego instrumentarium, w skład którego wchodzą min. santur, kemancze czy sarangi.
Treści prezentowane na wystawie zostały zamknięte w futurystyczną formę projektu młodego designera, Grzegorza Wacławka. Zetknięcie tradycji z nowoczesnością, oprócz oryginalnej kolorystyki i kształtów, podkreślają nowoczesne technologie, które pomogą widzowi przenieść się w czasy kompozytora. Dopełnieniem wystawy jest towarzysząca jej publikacja zawierająca min. bogaty materiał ikonograficzny, stanowiący ilustrację dla tekstów opisujących związek twórczości Chopina z muzyką i kulturą tradycyjną. Niewątpliwą atrakcją są dołączone do katalogu dwie płyty CD prezentujące nagrania archiwalne z terenu Mazowsza oraz muzykę zespołu pod kierownictwem Marii Pomianowskiej.
Co w muzyce ludowej inspirowało Chopina?
Jak sam kompozytor i jego utwory inspirowały muzyków z całego świata?
Na te pytania znajdą odpowiedź goście wystawy „Zakochany Chopin. Inspiracje mazowieckie.”
Treści prezentowane na wystawie zostały zamknięte w futurystyczną formę projektu młodych designerów: Grzegorza Wacławka, Marcina Mostafy i Natalii Paszkowskiej.
Kurator wystawy: dr Adam Czyżewski
Scenariusz wystawy: dr Maria Pomianowska
Konsultacja naukowa: dr hab. Ewa Dahlig-Turek
Oprawa plastyczna wystawy: Grzegorz Wacławek, Marcin Mostafa, Natalia Paszkowska
Fryderyk Chopin, wybitny artysta, bywalec europejskich salonów, jak wielu innych XIX-wiecznych kompozytorów szukał inspiracji u Bacha, Mozarta, Händla czy van Beethovena. To, co wyróżniało go spośród rzeszy znakomitych twórców muzyki, to niespotykana wrażliwość na elementy życia codziennego w jego najprostszych przejawach. Chopin zwracał uwagę na to, co banalne i pierwotne w swej naturze. Wielu mu współczesnych z pewnością postrzegało w ten sposób muzykę ludową, graną na wiejskich weselach czy zabawach. Dla Chopina melodie, których miał okazję słuchać choćby podczas wakacji w mazowieckiej Szafarni, były czymś świeżym, zachwycającym, a przede wszystkim prawdziwym. Z zainteresowaniem przysłuchiwał się tradycyjnym śpiewom i muzykowaniu ludowych kapel. Fascynacja ta znalazła swoje odzwierciedlenie w wielu jego kompozycjach, dzięki czemu styl i brzmienie Chopina stały się rozpoznawalne na całym świecie.
Celem prezentowanej w Państwowym Muzeum Etnograficznym wystawy jest pokazanie powiązań, istniejących pomiędzy tradycją ludową a muzyką Fryderyka Chopina, oraz inspirowanej dziełami kompozytora twórczości z całego świata. Adam Czyżewski, autor koncepcji wystawy i jej kurator, zaprosił do współpracy nad projektem wybitnych specjalistów z Instytutu Sztuki PAN, w tym Ewę Dahlig, a także Marię Pomianowską, liderkę Zespołu Polskiego, kompozytorkę i multiinstrumentalistkę, popularyzującą muzykę Chopina poza granicami kraju. Na wystawie zostaną zaprezentowane tradycyjne instrumenty na jakich grano na wsi mazowieckiej za czasów Chopina. Część z nich, jak cymbały, basy czy dud, jest nadal obecna w instrumentarium ludowym, inne, jak suka biłgorajska i mielecka oraz fidel płocka, nie zachowały się do naszych czasów. Na wystawie zaprezentowane będą ich rekonstrukcje wykonane czy to na podstawie dokumentacji ikonograficznej, czy też na podstawie znalezisk archeologicznych.
Ważną część ekspozycji stanowić będą fonogramy prezentujące muzyczne portrety wykonawców z terenu Mazowsza, którzy ucząc się gry ze słuchu od swych mistrzów, powtarzali repertuar obecny na wiejskich zabawach od dziesiątków lat. Prezentowane na wystawie archiwalne nagrania pochodzą ze Zbiorów Fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Historia kolekcji nagrań dźwiękowych polskiej muzyki tradycyjnej sięga dwudziestolecia międzywojennego, jednak większość nagrań pochodzących z tego okresu została zniszczona podczas drugiej wojny światowej. Po r. 1945, dzięki działalności Jadwigi i Mariana Sobieskich, zaczęto szybko odbudowywać zbiory. W latach 1950-1954, podczas Akcji Zbierania Folkloru Muzycznego, nagrano 46 tys. fonogramów. Na podstawie transkrypcji nagrań powstały i wciąż powstają liczne wydawnictwa płytowe, zawierające źródłowy materiał pochodzący ze Zbiorów Fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Jedna z płyt, Te skrzypce pamiętają czasy Chopina, została przygotowana z okazji wystawy prezentowanej w Państwowym Muzeum Etnograficznym. Dzięki archiwalnym nagraniom muzyków urodzonych w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku będzie można poznać klimat dźwiękowy epoki, w której żył Fryderyk Chopin.
Inspiracje mazowieckie nie ogranicza się jednak do prezentacji kultury regionu, w którym wychował się kompozytor. Zadaniem ekspozycji jest także pokazanie tego w jaki sposób twórczość Chopina inspiruje muzyków pochodzących z odległych zakątków świata. Dlatego też podczas zwiedzania będzie można usłyszeć nagrania będące swoistą mieszanką dobrze znanych nam dźwięków z odległymi dla nas tradycjami muzycznymi. Dodatkową atrakcję stanowi prezentacja egzotycznego instrumentarium, w skład którego wchodzą min. santur, kemancze czy sarangi.
Treści prezentowane na wystawie zostały zamknięte w futurystyczną formę projektu młodego designera, Grzegorza Wacławka. Zetknięcie tradycji z nowoczesnością, oprócz oryginalnej kolorystyki i kształtów, podkreślają nowoczesne technologie, które pomogą widzowi przenieść się w czasy kompozytora. Dopełnieniem wystawy jest towarzysząca jej publikacja zawierająca min. bogaty materiał ikonograficzny, stanowiący ilustrację dla tekstów opisujących związek twórczości Chopina z muzyką i kulturą tradycyjną. Niewątpliwą atrakcją są dołączone do katalogu dwie płyty CD prezentujące nagrania archiwalne z terenu Mazowsza oraz muzykę zespołu pod kierownictwem Marii Pomianowskiej.
