Od 1 lipca br. na stronie internetowej projektu „Muzeum Utracone” ukazała się kolejna kolekcja dzieł utraconych „Dzieci”. Jest to następny krok w rozbudowywaniu wirtualnego muzeum. Projekt jest kierowany przez Fundację Ad Artis przy ścisłej współpracy i merytorycznym wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i ma na celu przywracanie pamięci o utraconym dziedzictwie narodowym.
„Muzeum Utracone” ma na celu prezentację dóbr kultury utraconych w wyniku II wojny światowej. Podczas okupacji setki tysięcy bezcennych dzieł sztuki zostało zniszczonych lub wywiezionych z terenu Polski. Los wielu z nich wciąż pozostaje nieznany. „Muzeum Utracone” jest sposobem na ich symboliczne odzyskiwanie – poprzez przywrócenie pamięci
o obiektach będących dziedzictwem kulturowym Polski i całej Europy.
Letnia kolekcja „Dzieci” składa się z 14 wyjątkowych dzieł. Wśród nich internauci mogą zobaczyć portret Jadwigi Simmlerówny autorstwa Józefa Simmlera. Obraz powstał w 1854 roku i należał do Stefana Spiessa ze znanej warszawskiej rodziny przemysłowców. W czasie drugiej wojny światowej obraz został złożony w magazynach firmy Spiess przy ul. Daniłłowiczowskiej w Warszawie. Najprawdopodobniej spłonął tam w 1944 r.
Innym dziełem, które można zobaczyć w ramach kolekcji „Dzieci” jest pochodząca z drugiej poł. XV w. „Madonna karmiąca Dzieciątko siedzące na poduszce” nieznanego malarza włoskiego. Ta niezwykła tempera na desce w chwili utraty należała do zbiorów Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki im. J.K. Bartoszewiczów w Łodzi. Śledząc wcześniejszą historię „Madonny…” można dowiedzieć się, że została ona zakupiona w 1937 r. w Wiedniu przez konsula duńskiego Karola Eiserta, przemysłowca z Łodzi. Po jego śmierci obraz wraz z kolekcją 21 grudnia 1938 r. został przekazany Radzie Miasta Łodzi, by następnie w przed dniu wojny, 6 lutego 1939 r., trafić do inwentarza zbiorów Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki.
– Bardzo cieszymy się, że możemy zaprezentować wszystkim wybór tych niezwykłych dzieł. Chcemy uświadamiać Polakom, jak bogate
i różnorodne były zbiory naszych muzeów i kolekcjonerów prywatnych. Z tego miejsca chciałbym również bardzo podziękować Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które bardzo nam pomogło przygotować również tę kolekcję – powiedziała Anna Zimecka, Wiceprezes Fundacji Ad Artis.
Pomysłodawca oraz koordynator projektu – Fundacja Ad Artis, planuje wraz z początkiem sierpnia br. udostępnić w ramach swojego wirtualnego muzeum następną kolekcję, tak aby jego zbiory stale się poszerzały.
Osoby, które posiadają informacje na temat któregoś z tych utraconych dzieł proszone są
o kontakt z Ministerstwem (http://kolekcje.mkidn.gov.pl/)
Od 1 lipca br. na stronie internetowej projektu „Muzeum Utracone” ukazała się kolejna kolekcja dzieł utraconych „Dzieci”. Jest to następny krok w rozbudowywaniu wirtualnego muzeum. Projekt jest kierowany przez Fundację Ad Artis przy ścisłej współpracy i merytorycznym wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i ma na celu przywracanie pamięci o utraconym dziedzictwie narodowym.
„Muzeum Utracone” ma na celu prezentację dóbr kultury utraconych w wyniku II wojny światowej. Podczas okupacji setki tysięcy bezcennych dzieł sztuki zostało zniszczonych lub wywiezionych z terenu Polski. Los wielu z nich wciąż pozostaje nieznany. „Muzeum Utracone” jest sposobem na ich symboliczne odzyskiwanie – poprzez przywrócenie pamięci
o obiektach będących dziedzictwem kulturowym Polski i całej Europy.
Letnia kolekcja „Dzieci” składa się z 14 wyjątkowych dzieł. Wśród nich internauci mogą zobaczyć portret Jadwigi Simmlerówny autorstwa Józefa Simmlera. Obraz powstał w 1854 roku i należał do Stefana Spiessa ze znanej warszawskiej rodziny przemysłowców. W czasie drugiej wojny światowej obraz został złożony w magazynach firmy Spiess przy ul. Daniłłowiczowskiej w Warszawie. Najprawdopodobniej spłonął tam w 1944 r.
Innym dziełem, które można zobaczyć w ramach kolekcji „Dzieci” jest pochodząca z drugiej poł. XV w. „Madonna karmiąca Dzieciątko siedzące na poduszce” nieznanego malarza włoskiego. Ta niezwykła tempera na desce w chwili utraty należała do zbiorów Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki im. J.K. Bartoszewiczów w Łodzi. Śledząc wcześniejszą historię „Madonny…” można dowiedzieć się, że została ona zakupiona w 1937 r. w Wiedniu przez konsula duńskiego Karola Eiserta, przemysłowca z Łodzi. Po jego śmierci obraz wraz z kolekcją 21 grudnia 1938 r. został przekazany Radzie Miasta Łodzi, by następnie w przed dniu wojny, 6 lutego 1939 r., trafić do inwentarza zbiorów Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki.
– Bardzo cieszymy się, że możemy zaprezentować wszystkim wybór tych niezwykłych dzieł. Chcemy uświadamiać Polakom, jak bogate
i różnorodne były zbiory naszych muzeów i kolekcjonerów prywatnych. Z tego miejsca chciałbym również bardzo podziękować Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które bardzo nam pomogło przygotować również tę kolekcję – powiedziała Anna Zimecka, Wiceprezes Fundacji Ad Artis.
Pomysłodawca oraz koordynator projektu – Fundacja Ad Artis, planuje wraz z początkiem sierpnia br. udostępnić w ramach swojego wirtualnego muzeum następną kolekcję, tak aby jego zbiory stale się poszerzały.
Osoby, które posiadają informacje na temat któregoś z tych utraconych dzieł proszone są
o kontakt z Ministerstwem (http://kolekcje.mkidn.gov.pl/)
