Coraz częściej słyszymy o uruchamianych zajęciach teatralnych dla dzieci. Również coraz bogatsza jest oferta teatralna dla przedszkolaków, a niektóre instytucje oferują zajęcia dla mam z niemowlętami, posługując się nazwą „teatr dla najmłodszych”, lub bardziej kolokwialnie – „teatr dla naj-najów”. Czy to odpowiedź na jakiś rodzaj fanaberii rodziców, którzy chcą, aby ich pociechy już od najmłodszych lat znały trzy języki, uczyły się baletu i realizowały swoje talenty na scenie teatralnej? Nie – bo nie w tym tkwi sens uczestnictwa najmłodszych w zajęciach z obszaru tzw. pedagogiki teatru.
Co dają zajęcia teatralne dziecku?
Zaczynamy sobie właśnie uświadamiać to, co na świecie wiadomo już od dawna, a mianowicie: że teatr jest naturalnym obszarem rozwoju dla małego człowieka. Udział w zajęciach teatralnych daje fantastyczne rezultaty – przede wszystkim dlatego, że najszybciej przyswajamy te informacje i uczymy się tego, czego doświadczamy na własnej skórze. A teatr jest przecież obszarem najczystszego doświadczenia, aktywnego przeżywania. To znakomity sposób na pobudzenie wyobraźni, rozwój twórczego, nieszablonowego myślenia. Zajęcia teatralne dają również przestrzeń na zaspokojenie naturalnej potrzeby aktywności (a chwilami nadaktywności), jaką przejawiają przedszkolaki. Pozwala na przełamywanie nieśmiałości, na budowanie pewności siebie.
O Instytucie Teatralnym
Już w momencie powołania Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego, obok rozmaitych działań związanych z promocją polskiego życia teatralnego, zaproponowaliśmy szeroką ofertę z obszaru pedagogiki teatralnej. Od trzech sezonów realizujemy projekt „Teatranki” – gry i zabawy teatralne dla dzieci i rodziców. Całe rodziny biorą udział w spektaklach muzycznych, zabawach cyrkowych, animacjach teatralnych. Pokazujemy, w jaki sposób można niebanalnie i kreatywnie spędzić czas z własnymi dziećmi, na co na co dzień nie zawsze jest czas, a bywa, że brakuje również pomysłów.
Idea, która przyświeca proponowanym przez nas zajęciom z obszaru pedagogiki teatru, to adresowanie działań edukacyjnych do jak największej liczby dzieci, nie pomijając tych ze środowisk z utrudnionym dostępem do tego typu oferty. Podstawowym zadaniem pedagogiki teatralnej nie jest bowiem kształcenie dzieci na przyszłych aktorów czy reżyserów, ale uruchomienie ich wyobraźni, stworzenie im warunków do twórczego rozwoju. Umożliwiając dzieciom udział w zajęciach teatralnych budzimy, kształtujemy i rozwijamy ich wrażliwość. Zaczynamy je oswajać z trudnym obszarem sztuki współczesnej. W ten sposób teatr wychowuje swoją świadomą, małą, dorastającą razem z nim widownię, jednocześnie kształtując wrażliwych, twórczych, pewnych siebie młodych ludzi.
Magdalena Szpak, specjalista ds. edukacji w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie
