Na tak postawione pytanie, większość rodziców z dumą odpowie: „Bardzo”. Obserwując jak nasza pociecha od pierwszych chwil na Świecie adaptuje się do rzeczywistości, poznaje zasady i uczy się jak przetrwać, możemy nawet powiedzieć, że jest dużo bardziej inteligentne niż większość dorosłych. Jeśli przyjmiemy, że inteligencja, to zdolność przystosowania się do zmieniającego otoczenia, zdolność rozumienia, to z pewnością jest to prawdą. Dziecko przyswaja ogromne ilości informacji, przetwarza je, analizuje i wprowadza zmiany do swojego zachowania znacznie szybciej niż dorosły. W jaki sposób jednak zmierzyć inteligencję dziecka?
Współcześnie edukacja posługuje się testami, które kwalifikują nasze dzieci jako zdolne w takich czy innych kategoriach. Zachód zawierzył również testom na inteligencję jako źródłom wiedzy na temat uzdolnień intelektualnych i predyspozycji naszych pociech. Testy definiują drogę edukacyjną. Nie skończysz szkoły jak nie zaliczysz testów, nie dostaniesz się na studia (chyba, że zapłacisz) jeśli nie zaliczysz testów.
Inteligencja jest badana od 1905 roku, kiedy to psycholog Alfred Binet stworzył pierwszy test sprawności intelektualnej. Na podstawie badań na dużej próbie dzieci, bo test został stworzony właśnie dla dzieci, ustalono stopień trudności poszczególnych zadań i na tej podstawie określono rangi trudności. W 1916 roku, amerykański psycholog Lewis Terman zrewidował założenia testów Bineta i zaproponował iloraz inteligencji, czyli IQ (od ang. intelligence quotient), jako wskaźnik wykonania testu. Od blisko 100 lat przyjmujemy jako aksjomat, że IQ określa stopień inteligencji.
Sir Ken Robinson, brytyjski specjalista od edukacji artystycznej i kreatywności, w swojej książce „The Element: How Finding Your Passion Changes Everything”, zwraca uwagę na to, że klasyczne testy na inteligencję badają jedynie zdolność do rozwiązywania łamigłówek logicznych, matematycznych i słownych. Tymczasem wśród badaczy inteligencji od wielu lat nieprzerwanie trwa dyskusja na temat tego czym jest inteligencja i ile rodzajów inteligencji należy rozróżniać. Howard Gardner, amerykański psycholog kognitywny, wyróżnia aż osiem rodzajów inteligencji: językową – umiejętność czytania, pisania i porozumiewania się za pomocą słów; logiczną/matematyczną – umiejętność rozumowania oraz liczenia; wizualno-przestrzenną – umiejętność malowania, rysowania, kompozycji obrazu, a przede wszystkim wyobrażania sobie kształtów w przestrzeni; muzyczną – umiejętność śpiewania, gry na instrumencie, układania melodii, stosowania rymu i rytmu; interpersonalną (społeczną) – umiejętność nawiązywania relacji z innymi ludźmi; intrapersonalną – samoświadomość; ruchową – zdolności manualne i sportowe; przyrodniczą – umiejętność rozumienia praw natury i postępowania zgodnie z nimi. Edukacja uznaje tylko dwa pierwsze typy inteligencji jako istotne, tymczasem współczesny Świat domaga się od ludzi równoważnie pozostałych zdolności.
Jak zatem inteligentne jest Twoje dziecko? Czy edukacja wspiera rozwój prawdziwych predyspozycji Twojego dziecka? Warto zastanowić się nad poszukaniem czegoś, co będzie uzupełnieniem formalnej edukacji. Prawidłowo postawione pytanie tytułowe powinno bowiem brzmieć: W jaki sposób inteligentne jest Twoje dziecko?
Autor: Piotr Matla Brain4Rent www.brain4rent.pl
Na tak postawione pytanie, większość rodziców z dumą odpowie: „Bardzo”. Obserwując jak nasza pociecha od pierwszych chwil na Świecie adaptuje się do rzeczywistości, poznaje zasady i uczy się jak przetrwać, możemy nawet powiedzieć, że jest dużo bardziej inteligentne niż większość dorosłych. Jeśli przyjmiemy, że inteligencja, to zdolność przystosowania się do zmieniającego otoczenia, zdolność rozumienia, to z pewnością jest to prawdą. Dziecko przyswaja ogromne ilości informacji, przetwarza je, analizuje i wprowadza zmiany do swojego zachowania znacznie szybciej niż dorosły. W jaki sposób jednak zmierzyć inteligencję dziecka?
Współcześnie edukacja posługuje się testami, które kwalifikują nasze dzieci jako zdolne w takich czy innych kategoriach. Zachód zawierzył również testom na inteligencję jako źródłom wiedzy na temat uzdolnień intelektualnych i predyspozycji naszych pociech. Testy definiują drogę edukacyjną. Nie skończysz szkoły jak nie zaliczysz testów, nie dostaniesz się na studia (chyba, że zapłacisz) jeśli nie zaliczysz testów.
Inteligencja jest badana od 1905 roku, kiedy to psycholog Alfred Binet stworzył pierwszy test sprawności intelektualnej. Na podstawie badań na dużej próbie dzieci, bo test został stworzony właśnie dla dzieci, ustalono stopień trudności poszczególnych zadań i na tej podstawie określono rangi trudności. W 1916 roku, amerykański psycholog Lewis Terman zrewidował założenia testów Bineta i zaproponował iloraz inteligencji, czyli IQ (od ang. intelligence quotient), jako wskaźnik wykonania testu. Od blisko 100 lat przyjmujemy jako aksjomat, że IQ określa stopień inteligencji.
Sir Ken Robinson, brytyjski specjalista od edukacji artystycznej i kreatywności, w swojej książce „The Element: How Finding Your Passion Changes Everything”, zwraca uwagę na to, że klasyczne testy na inteligencję badają jedynie zdolność do rozwiązywania łamigłówek logicznych, matematycznych i słownych. Tymczasem wśród badaczy inteligencji od wielu lat nieprzerwanie trwa dyskusja na temat tego czym jest inteligencja i ile rodzajów inteligencji należy rozróżniać. Howard Gardner, amerykański psycholog kognitywny, wyróżnia aż osiem rodzajów inteligencji: językową – umiejętność czytania, pisania i porozumiewania się za pomocą słów; logiczną/matematyczną – umiejętność rozumowania oraz liczenia; wizualno-przestrzenną – umiejętność malowania, rysowania, kompozycji obrazu, a przede wszystkim wyobrażania sobie kształtów w przestrzeni; muzyczną – umiejętność śpiewania, gry na instrumencie, układania melodii, stosowania rymu i rytmu; interpersonalną (społeczną) – umiejętność nawiązywania relacji z innymi ludźmi; intrapersonalną – samoświadomość; ruchową – zdolności manualne i sportowe; przyrodniczą – umiejętność rozumienia praw natury i postępowania zgodnie z nimi. Edukacja uznaje tylko dwa pierwsze typy inteligencji jako istotne, tymczasem współczesny Świat domaga się od ludzi równoważnie pozostałych zdolności.
Jak zatem inteligentne jest Twoje dziecko? Czy edukacja wspiera rozwój prawdziwych predyspozycji Twojego dziecka? Warto zastanowić się nad poszukaniem czegoś, co będzie uzupełnieniem formalnej edukacji. Prawidłowo postawione pytanie tytułowe powinno bowiem brzmieć: W jaki sposób inteligentne jest Twoje dziecko?
Autor: Piotr Matla Brain4Rent www.brain4rent.pl
