Zainteresowanie literaturą czy muzyką nie przychodzi samo. Kształtuje się ono od dziecka pod wpływem nie tylko szkoły, ale również rodziców i środowiska, w którym dorasta młody człowiek.
Przyswajanie nowych informacji (także tych związanych z kulturą) musi kojarzyć się z czymś przyjemnym, a nie obowiązkowym. To bardzo istotne, aby pierwsze spotkania z literaturą, muzyką, malarstwem itd. przynosiły zadowolenie. Nie mogą one odbywać się w atmosferze przymusu, ponieważ takie przykre doświadczenia tylko zniechęcają dzieci do dalszego zgłębiania tematu. Dlatego też zaleca się, aby początkowe etapy nauki miały charakter zabawy, były dopasowane do potrzeb dzieci i nie przytłaczały ich wysokim poziomem trudności.
Jedną z gałęzi kultury, postrzeganą jako niezrozumiała i zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców jest opera. Aby zerwać z tym krzywdzącym myśleniem, trzeba zacząć przełamywać w ludziach stereotypy już we wczesnym etapie ich rozwoju. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że dzieci oswojone z tego typu sztuką, nie będą jej unikać w dorosłym życiu, a ponadto będą czerpać przyjemność z obcowania z nią.
Pomocą w tego typu misji edukacyjnej są „Opowieści nutą malowane” autorstwa Doroty Skwark. Przenoszą one w magiczny świat oper, baletów i operetek. Napisane są w formie bajek, które w bardzo przystępny sposób obrazują libretta dzieł operowych najsłynniejszych kompozytorów: Wolfganga Amadeusza Mozarta, Stanisława Moniuszki, Piotra Czajkowskiego, Krzysztofa Pendereckiego oraz wielu innych. Dzięki tak szerokiemu wyborowi kompozytorów na kartach publikacji znalazły się nie tylko powszechnie znane opery, jak „Halka” czy „Czarodziejski flet”, ale także utwory napisane z myślą o dzieciach: „Jaś i Małgosia”, „Kot w butach”, „Dziadek do orzechów”, „Najdzielniejszy z rycerzy” i „Pan Marimba”.
Dodatkowym atutem „Opowieści nutą malowanych” są przepiękne ilustracje, które namalował Zenon Andrzej Remi. W bardzo realistyczny sposób ukazują one różne sytuacje z prezentowanych opowieści. Ta publikacja z pewnością wzbogaci wyobraźnię i wiedzę dzieci. Po jej lekturze młodzi czytelnicy z przyjemnością wybiorą się do opery lub na przedstawienie baletowe, aby poznać opisywane w niej dzieła w ich pełnej odsłonie, ze wspaniałą muzyką.
W tekście wykorzystano wnioski zawarte w książce Marii Przychodzińskiej-Kaciczak, Dziecko i muzyka, Warszawa 1974.
